हिरा र मोती

एक सरो हुन्न सायद
अनायस

अकल्पनीय परिवर्तन
जीवनको ।
कारक र कारण
भाग्यमा थोपर्छ मान्छे
रहस्य केवलसमुद्रको पिंध

भेट्टाईएको मोतीमा हुन्न
लाखौं ढुङ्गाहरुमा
एकाध मोतिहरु
मान्छेको भाग्य जस्तै
तर
बहुमतमा रहेका
करोडौं मान्छेहरु
त्यो
समुद्रको पिंधको
मूल्यवान मोतीमा
बाँच्दैनन
बरु हजारौं कर्मविरहरु
आगाका लप्कासँगै
उछिट्टीएर
समाजको र जीवनको
कठोर चट्टानमा
बर्षौंसम्म
बिना कुनै मोतीको आशमा
न कुनै भाग्यको दासमा
जीवनका उल्झनहरुमा जेलिएरै
चट्टानमा पेलिएरै
हिरा बन्छन्, हिरा
मोतीजस्तो मूल्यवान नहोलान‍्
तर,
चम्किएका हुन्छन्दि
ब्य प्रकाशमा
तिनका देदिप्यमान मुहार ।
सन्तुष्टी र आनन्द
स्पट्टीक हृदयका
पारदर्शी अवयवहरुमा
मुखरित देखिन्छ ।

हिमाल

जब
प्रभातको प्रभुत्वले
निशाको अन्य हुन्छ
उसका सिउँदाहरुमा
किरण छताछुल्ल भएर
टल्किरहन्छे
ऊ लजाउँछे
लाज
उसको आँखामा
ढलपल ढलपल
ऊ पग्लिदिन्छे
तर
झुक्दिन
अटल छे
आफ्नो
शालिनता र सौम्यता
दिन र रातको
हर प्रहरमा
निखार्दै र तिखार्दै
ऊ चुलिंदैछे
ऋतुका
हरेक हरकतसँग
आएका पवनका काँडाहरु
हाँसि हाँसि
सहिदिन्छे
तर पनि
उसको सुन्दरता
कत्ति मैलेन
ऊ चम्किन्छे
पल प्रतिपल
आफ्ना विशाल आलिङ्गन
फैलाएर
सब  समेटिदिन्छे
त्यसैले उसलाई
झुक्नु पर्दैन
लुक्नु पर्दैन

चुक्नु पर्दैन ।

वसन्त

तुसारोले
सेतै भएर फुलेको
यसल
वर्षा केवल वर्षा
अनि
कठ्याङ्ग्रिने ठण्डीमात्र देखेको छ
तर
मैले यसलाई बसन्त दिन सकिन
वसन्त त
उसको सपना हो
कल्पनाको अडीग खम्बा हो
मेरो इच्छा हो
म उसमा फूल फूलाउन चाहन्छु
कोइलीको को हो को हो आवाज सुन्न चाहन्छु
प्रकृतिको नालीबेली देख्न चाहन्छु
किनकी
उ बिना म अपुरो छु
म ऊ भित्र समाहित छु
त्यसैले
मेरो लक्ष बसन्त हो
र मेरो इच्छा केवल
मात्र केवल
ऋतु परिवर्तन हो

एउटा ऐना

A Different Mirrorरंगिएको
रातो
कतै तन्किएको देखिने
कतै खुम्चिएको
विक्रित अनुहार
अझै हेरिरहेछु ।

एउटा ऐना
धमिलो
आँखा गाडेर
प्रतिविम्ब खोज्नु पर्ने
तै पनि हेरिरहेछु ।

एउटा ऐना
चर्किएको
टुक्रा टुक्रा
फरक फरक प्रतिविम्ब
एउटा खोज्न
हेरिरहेछु ।

एउटा ऐना
रसिलो
दुःख, पिडा
चिन्ता, आक्रोस
पिडा र चित्कार
शान्ति र हाँसो
खोजिरहेछु ।

एउटा ऐना
सफा
छर्लङ
शान्त, शालिन
न चर्किएको, न भत्किएको
म खोजिरहेछु
त्यही ऐना
त्यो ऐना ।

त्यो एउटा ऐना ।